Geç kaldığına yanarsın…
O bir saatir beklediğin otobüsü beş saniyelik bir dalgınlıkla kaçırdığın vakit…

Elinden kaybettiğine yanarsın…
Dokuz aydır taşıdığın çocuğu eline almayı beklediğinde üzgünüz efendim kaybettik sesiyle…

Sevgini göstermediğine yanarsın…
Sevdiklerini ebedi aleme gönderdiğin vakit ruhuna fatiha dediklerinde…

Bir kuruşun değerini bilmediğine yanarsın…
O bir kuruşa muhtaç olduğun vakitlerde…

Atalarının kıymetini bilmediğine yanarsın…
Değdiği zaman mabedinin göğsüne namahrem eli…

Karşılıksız sevmediğine yanarsın…
Yaratılanı yaratandan ötürü sevmediğin zaman…

Çocukluk çağının çok gerilerde kaldığına yanarsın…
İçindeki çocuğun sesi kulaklarından gitmediği zaman…

Kalp kırdığına yanarsın…
Tamir edecek ustasını bulamadığın zaman…

Dedim ya;
Geç kaldığına yanarsın.
Beni anladığın zaman…!